ەەڭ جاڭا مازمۇندار
2022-جىلى 7-ايدىڭ 6-كۇنى 150-سان
2022-جىلى 7-ايدىڭ 6 -كۇنى 150 ـ سان
قىزىل قايىق رۋحىن اسقاقتاتىپ، جاڭا ءداۋىردىڭ نۇر-شۇعىلاسىن ايگىلەدى
ايماعىمىز تۇڭعىش كەزەكتى كاسىپتىك شەبەرلىك باسەكەسىن وزدىردى
لي جۇڭچياڭ: ساقشىلىق ارمانىن سىندارلى ناتيجەسىمەن ۇشتاي ءتۇستى
ەرىكتى قىزمەت وتەۋ ماقساتىن ەستە بەرىك ساقتاپ، جاسىل تاۋ، تۇنىق سۋدى جانىنداي قورعادى
ايماق 4-كەزەكتى باسشى كادرلاردىڭ ەكونوميكانىڭ جوعارى ساپالى دامۋىن ىلگەرىلەتۋ قابىلەتىن، ساپاسىن جوعارىلاتۋ ارناۋلى كۋرسىن وتكىزدى
تەاتر كوركەمونەرىن ايگىلەپ، كوركەمونەر اۋىس -كۇيىسىن ىلگەرىلەتتى
قۇربان ايت مۋزيكا كەشى وتكىزىلدى
120 ءتۇرلى سالىق جيناۋ كاسىبىن شوعىرلى ۇلگىدە شينجياڭ بويىنشا ءبىر تۇتاس ءبىتىرۋ جۇزەگە استى
«شي جينپيڭ ەل باسقارۋ جونىندە» 4 - تومى شياڭگاڭدا تاراتىلدى
اۋلاسىندا ارا باعىپ اۋقاتتاندى
سۇرلەمدىك جۇگەرىگە وراق سالىندى
جەمىس جۇگەرى بازارعا سالىندى
شىعىس سولتۇستىك ازاتتىق رايونىنا اتتانۋ بۇراڭ دا شۇعىلالى ساپاردى ايگىلەدى
جاڭ يانجۇي: اۋا رايىن بارلاۋشى مامان
شيحۋ: بالىق اۋلاۋدى دانەكەر ەتىپ، اۋىل - قىستاق ساياحاتىن ىلگەرىلەتتى
ايماقتىق حالىق قۇرىلتايى قىزمەت كوميتەتى 2022 -جىلعى 2 -رەتكى ءماجىلىسىن اشتى
تارباعاتاي ايماعى 2 - توپتاعى ساۋداگەر شاقىرىپ، قارجى ەنگىزۋ نىساندارىنا شوعىرلى قول قويۋ جانە الدىڭعى جارىم جىلداعى ساۋداگەر شاقىرىپ، قارجى ەنگىزۋ قىزمەتىن قورىتىندىلاۋ ءماجىلىسىن اشتى
2022-جىلى 7-ايدىڭ 5 -كۇنى 149 ـ سان
”ءبىر ەل، ەكى ءتۇزىم“ − جاقسى ءتۇزىم، وعان، ءسوز جوق، ۇزاق ۋاقىت تاباندى بولۋ كەرەك
العىس جىرىن پارتياعا ارنادى
”ياۋجانزىنى تانىستىرۋشىنىڭ“ ەستەلىگى
اۆتونوميالى رايوننىڭ پارتيا، ۇكىمەت ۋاكىلدەر ۇيىرمەسى حىبەيدا ۇيرەنۋدە، تەكسەرۋدە بولدى
تيانشان الابى جاراسىمدىلىق كارتيناسىمەن كەستەلەندى
پارتيانىڭ 100 جىلدىق كۇرەسىنىڭ تاريحي تاجىريبەلەرىن اناعۇرلىم ويداعىداي يگەرۋ جانە قولدانۋ كەرەك
شي جينپيڭ شياڭگاڭ عىلىم باقشاسىندا قىزمەت تەكسەردى
شياڭگاڭ وتان قۇشاعىنا ورالعاندىعىنىڭ 25 جىلدىعىن قۇتتىقتاۋ جينالىسى جانە شياڭگاڭ ەرەكشە اكىمشىلىك رايونى 6 - كەزەكتى ۇكىمەتىنىڭ مىندەتكە وتىرۋ سالتى سالتاناتپەن وتكىزىلدى
شي جينپيڭ شياڭگاڭعا باردى
2022-جىلى 7-ايدىڭ 4 -كۇنى 148 ـ سان

وبال دۇنيە

جولدانعان ۋاقىتى : 2015/11/30 12:19:45

نەسىپبەك ءداۋتاي ۇلى (قازاقستان)
 
  ءار تۇسى تارلاۋىت جايداق  اڭعاردىڭ ورتاسىمەن اعىپ جاتاتىن جىڭىشكە وزەننىڭ ەكى جاعالاۋى ءبىر كەزدە ءبىرىن-ءبىرى جالعاسا سوققان توقال ۇيلەردەن تۇراتىن اۋىل ەدى. سوندا بار عوي،اناۋ اۋماعى اجەپتاۋىر الاڭقايعا ادام اياعى باسپايتىن. سەبەبى،ورتاسىن الا وقشاۋ كوزگە تۇسەتىن جىلان ورداسى بولدى. ەندى مىنە كوكوراي جۋسان كومكەرىپ جاتاتىن جازالاڭ بەتى استان-كەستەن؛گۇرىل-سارىلى دۇنيەنى كوشىرگەن تەحنيكالار توپىراعىن تەگىستەگەندە، جىلان ورداسىن دا جىم-جىلاس قىلدى. «قاپ،اتتەگەن-اي» دەپ بۇل تۇردى. الپىس ەكى تامىرىنىڭ ءبىرى ءۇزىلىپ كەتكەندەي دەنەسىن قۋالاپ ءدىرىل جۇگىرىپ وتكەن.

  الپىس جىل بويى كۇندە كورىپ جۇرگەن جازالاڭ مەن جىلان ورداسىنىڭ ورنى دوڭگەلەنگەن قاپ-قارا توپىراققا اينالدى. كەزىندە، ونى ايتپاعاندا، ءدال وسى ساعاتقا دەيىن كىمنىڭ دە الگى الاڭقايدى ايدالادان اينالىپ وتەتىنى راس ەدى. ەس جيىپ،ەتەك جاپقاندا بىلگەنى جىلان ورداسىنىڭ باسىنا باراتىن جالعىز ادام قۇساتاي سوقىر بولاتىن. كۇمىستەي ساقالى كەۋدەسىن جاپقان شىناشاقتاي شال. جاسىن ەشكىم بىلمەيدى. ايتەۋىر،اكەلەرىنىڭ، اتالارىنىڭ،بابالارىنىڭ كەزىندە دە بولعان دەسەتىن. بۇل  سۇرايتىن  اكەسىنەن: «سونداي دا بولا ما؟» دەپ. «جۇمباعى كوپ دۇنيەدەن نە سۇرايسىڭ؟» دەپ كۇمىلجيتىن ول. ارى قاراي تىقاقتايدى عوي: «كوزىنىڭ مۇلدە كورمەيتىنى راس پا؟» «سولاي سياقتى». «نەگە سياقتى؟..» «جۇرتتىڭ بىلەتىنى سول». «قايتىپ جول تاۋىپ جۇرەدى؟» «و جاعى قۇدىرەتتىڭ ءىسى».

  قۇدىرەتتىڭ ءىسى ەمەي،نەمەنە،ۇلكەندەر ايتسا،قۇساتايدىڭ قۇسى،جىلانى بار. ءوزىن، مەيلى،سىرتىنان كەلەكە-مازاق ەتكەندەرگە دە تۇندە قۇسى مەن  جىلانىن جىبەرەدى ەكەن. قۇسى قاناتىمەن تەرەزەنى سابالاپ، جىلانى قويىنىڭا كىرىپ،ءتۇنى بويى جانىڭدى كوزىڭە كورسەتەتىن كورىنەدى. ونى قوياق قويعاندا،قۇساتاي كىمنىڭ نە ويلاپ جۇرگەنىن دە ءبىلىپ قوياتىنى ءوز الدىنا دەسەتىن. جامان پيعىل،بۇزىق ويى بارلارعا دا قۇسى مەن جىلانىن جىبەرەدى ەكەن تۇندەلەتىپ. وسى ءبىر ەلدەن ەستىگەندەرى ەرتەگى سەكىلدەنەتىن بۇعان. وقتا-تەكتە،وقىس بەتپە-بەت كەلىپ قالعاندا سالەم بەرمەسە،جۇرت قۇساتايعا، قۇساتاي جۇرتقا جولاي بەرمەيتىن-دى. بالالار جاعى مۇلدە. الىستان عانا توبەسىن كورىپ جۇرەتىن. سوندا دا جىلان ورداسىنىڭ باسىنان. كۇن جۇمادا  كوك ەسەگىن جايىنا قويىپ،ۇزاق-ۇزاق وتىرار ەدى ول. نە ىستەپ، نە قويادى،بەيمالىم. بولجام كوپ. توق ەتەرى _ جىلانمەن تىلدەسەدى،ءسىرا.

  مۇنىڭ جىگىت بولىپ قالعان شاعىندا،قۇساتاي سوقىر مۇلدە ءىز-توزسىز كەتتى. الدەقالاي  دەسىپ،ونىڭ قىستاعىنا بارعاندار جاعالارىن ۇستاپ ورالدى. شالدىڭ تاستان قالاعان شاعىن تۇراعى دا ۇشتى-كۇيلى دەستى. اۋزى اڭقايعان جۇرتتىڭ ايتارى قالمادى. قالماعاندا  ءبىر-بىرىنەن  سۇرايتىنى: «بۇل قالاي؟» وقتا-تەكتە اركىمنەن ءار قيلى  اڭگىمەلەر  شىعىپ ءجۇردى: «بالەن  جەردە  ءجۇر  ەكەن، تۇلەن جەردەن كورىپتى...»

  قايسىبىردە سول قۇساتاي مۇنىڭ تۇسىنە كىرمەسىن بە... «مەنى جوعالتىپ الدىڭدار ما،دەيدى ول،- بەكەر، ولارىڭ. مەن  ماڭگى ورالىپ سوعىپ جۇرەمىن. قۇدىرەتتىڭ بار ەكەنىن ەستەرىڭە سالىپ وتىرۋ   ءۇشىن، تاۋبەگە  كەلىپ وتىرماي وپا تابا المايتىندارىڭدى ەسكەرتۋ ءۇشىن...».

  ودان بەرى قانشا قار جاۋىپ، قانشا سۋ اقتى. مۇنداعى جۇرتتىڭ جاڭا قونىسقا كوتەرىلىپ،كوشىپ كەتكەنىنە تالاي جىل. و كەزدەگى قىلشىلداعان جاس جىگىت،مىنە، الپىسىڭدى القىمداعان،وسى جەردىڭ يەسى. وعان جەكەشەلەندىرۋ كەزىندە قول جەتتى. اكەنىڭ اق تاياعىن ۇستاپ قالعان مالساقتىڭ الدىندا ەكى وتارعا جۋىق قوي، ەكى ءۇيىر جىلقى، ەكى تابىن ءىرى قارا، جالدامالى مالشىلارى جانە بار. قونىسى ورتالىقتان شالعايلاۋ ەدى، ەشقاشان ەشكىمنىڭ قاپەرىنە كىرمەگەن وقيعا _ شىعىس پەن باتىستى جالعاستىراتىن جول قۇرىلىسى الماتى-تاشكەنت تراسساسىن جاعالاپ كەلىپ،ۇلى اسۋعا كىرە بەرەر جەردە،كىلت بەرى قاراي تارتىپ، ءدال وسى جەردىڭ قاق ورتاسىنان ءوتىپ بارادى. قۋانباي كور،اسىرەسە ىنىسىندە جان جوق. التىن تاۋىپ العانداي حالدە. ادەپكىدەن ءبىردى ەكى، ەكىنى ءۇش ەتۋگە ەپتى باۋىرى الماتىعا قالاي باردى، سولاي تابىس تاباتىن تالاي شارۋانىڭ شاڭىن شىعارعان. كەڭ سارايداي كوتەدجى،سۋپەر ماركەتى، ءدارىحاناسى،جانار ماي ستانسياسى،تاعى نەمەنە… بار ءبىراز دۇنيەسى. ايەلى دە اقشا جاساۋ ماسەلەسىندە ءبىر اينالايىن. شۇكىر دەپ كەلەدى بۇل. مىنا مالدىڭ جارتىسى دا ءىنىسىنىڭ ەنشىسى.

  جول قۇرىلىسى بەرى تاياپ قالعاندا ءىنىسى قايسىبىر كۇنى  قانجارداي قاتقان قابا ساقالدىنى ەرتە كەلدى. جوبالاۋشى دەدى مە، قاعاز سىزعان بىرەۋ. ءىنىسى ەكەۋى قازىر توپىراعى توزاڭعا اينالىپ، جىلان ورداسىنا دەيىن تەگىستەلىپ جاتقان جازالاڭدى ارى دا، بەرى دە اينالعان. دانەڭە تۇسىنبەگەن بۇل ءجونىن سۇراسا،باۋىرىنىكى قۇداي بەردىنىڭ اڭگىمەسى. بەرمەگەندە نەمەنە،ەندىگى جەردە قيىرداعى شىعىستان،قيانداعى باتىستان ارى دا، بەرى دە، كۇندىز دە، تۇندە دە اۆتوترانسپورتتار اعىلىپ جاتسا. اعىلىپ جاتقان ادامدارعا ايالداپ، اۋقاتتانىپ،كوز شىرىمىن الىپ  دەگەندەي، جەر كەرەك پە. ەندى قالاي. كۇن شىعىس جاق ەلسىز قۋ دالا، كۇن باتىس جاق اسۋ، التى اي قىس اق تۇتەك بوران، التى اي جاز اڭىراعان جەل... ال مىنا جەر نۋلى-سۋلى، ىقتاسىن، اينالاسى كوز جاۋىن الاتىن كوكوراي. كافەسى،شاعىن قوناق بولمەلەرى، جانار ماي جانە تەحنيكالىق قىزمەت كورسەتۋ ستانسيالارى بار زاماناۋي كومپلەكستى قۇرىلىسقا بۇدان ارتىق نە كەرەك. اينالاسىنا اعاش ەگىلەدى. بىرنەشە  گۇلزارلار جانە  بولادى. «سوندا ونىڭ انا الاڭقايدى تۇگەل الا ما؟» دەپ سۇراعان بۇل. «ەندى شى؟». «جىلان ورداسى بار ەمەس پە؟». «وي،اعا-اۋ،ول كىمگە كەرەك...». «ءتاڭىردىڭ جاندى قىلىپ جاراتقانى عوي...» «ءتاڭىردىڭ شارۋاسى _ قۇدايدىڭ شارۋاسى. ءبىزدىڭ شارۋا _  بىزدىكى، اعا...» ،«قوي، ۇيدەمە». «ەندى قايت دەيسىز؟» «قۇدايسىز بولمايدى ەشتەڭە».  «اعا-اۋ، بۇگىن جيىرما   ءبىرىنشى   عاسىر  عوي». «بولسا شى؟». «ەسكىلىكتى اڭگىمە-ەرتەگىگە ەلتي بەرمەۋ كەرەك». «ياپىر-اي، ەندى...» «ەندىگى جەردە ەرىك وزىمىزدە، بارىنەن تاۋەلسىزبىز».

  سوزدەرى جاراسا  قويماعان. ءىنىسىنىڭ العان بەتىنەن قايتپايتىنىن بىلەتىن. بالا كەزدەن سونداي. ويىنا العانىن ىستەمەي قويمايدى. جاعالاسىپ،جاعا جىرتىسىپ جاتاتىن مىنەز جوق بۇدا. ونىڭ ۇستىنە جاعدايىنا قاراپ، جانى قالماي جۇرگەن جالعىز باۋىرى. كوشكەن جۇرتتىڭ ورنىنا كەڭ سارايداي ەكى قابات ءۇي سالدىرىپ بەرگەن كىم. مەكتەپتى و عىپ، بۇ عىپ بىتىرگەن ەكى قىزىن قولىنا الىپ كەتىپ، ينستيتۋتقا ءتۇسىرىپ،وقىتىپ-شوقىتقان، ديپلومدى قىلىپ،جۇمىسقا ورنالاستىرعان،ۇزاتىپ تويلارىن جاساپ بەرگەن كىم. وسى جالعىزى. جىل سايىن ايەلى ەكەۋىن ساراعاشتىڭ ساناتورياسىنا جانە جىبەرىپ الادى. شاي-قانتتارىن، كيىم-كەشەكتەرىن دە دەر كەزىندە جەتكىزىپ بەرۋ سونىڭ موينىندا...

  ۇلى اسۋعا كىرە بەرىستە الماتى-تاشكەنت تراسساسىن جاعالاپ كەلە جاتقان اۆتوبان قۇرىلىسى وسىندا جاقىنداي تۇسكەن تۇستا ونىڭ قوسىنى ءۇش-ءتورت  ۆاگون،ءتۇرلى تەحنيكالارىمەن كوشىپ كەلىپ،وزەننىڭ بويىنداعى قالىڭ شوق تالدىڭ ساياسىنا ورنالاسقان. باستىعى الدە تۇرىك، لدە قىزىلباس بىرەۋ ەكەن. قازاقشاڭا اعىپ تۇر. ءىنىسى تەز-اق  ءتىل  تابىسىپ  الىپتى. سەمىز ىسەكتى سويىپ، ەتىن تۇگەل استىرىپ، اراق-شارابىن ءۇيىپ-توگىپ، جولشىلارعا ەرۋلىك بەرگەن. ودان كەيىن دە جولشىلاردىڭ الگى الدە تۇرىك، الدە قىزىلباس­باستىقتارىن ۇيگە وڭاشا اكەلىپ، ىشكىزىپ-جەگىزىپ، قالتاسىنا كوك قاعاز سالعان جانە. ەندى انە، سونىڭ ارقاسىندا جىلاننىڭ ورداسىمەن قوسا،الاڭقايدى تۇگەل تەگىستەپ تاستادى. «قاپ، اتتەگەن-ايلاپ» بۇل تۇر سەندەلىپ.

ءىنىسى تۇيەتاۋىقتىڭ ەتىنەن تۇتاس سىرباز دايىنداپ قويۋدى تاپسىرعان. ساكىدە داستارقان جايۋلى. ءىشىم-جەمنىڭ نە ءتۇرى.

ءبىر كەزدە تەرلەپ-تەپشىپ ءىنىسى مەن الدە تۇرىك،الدە قىزىلباس جەتتى جەلپىنىپ. ءىنىسى جايراڭ-جايراڭ.

_ انە،اعا،الاڭقايدى تۇگەلدەي تەپ-تەگىس ەتىپ تاستادىق،- دەدى،- اماندىق بولسا، كۇنى ەرتەڭ ول جەردە بارلىق قىزمەت ءتۇرى بار كومپلەكستى زاماناۋي دۇنيەمىز تۇرادى،كوزدىڭ جاۋىن الىپ.
بۇل نە دەسىن، ۇندەمەدى.

_ تاڭ قالعانىم،- دەپ سوزگە قوناق ارالاستى،-ورداسىندا جىلان كوپ بولادى ەكەن عوي. مىلجا-مىلجاسى شىعىپ، دىمى قالمادى. الدە ءبىرلى-جارىمى قالدى ما ەكەن تەرەڭدە.

_ قالسىن، قالماسىن، پوحي،- دەدى ءىنىسى سوزىنە ورىستىڭ ءبىر ءسوزىن قىستىرىپ،- الاڭقايدى تۇپ-تۇگەل سەمەنتتەپ تاستايمىن. استىنا بيىكتىگى جيىرما-وتىز سانتيمەتردەي قيىرشىق تاس    توسەپ.

_ قىپ-قىزىل تابىستىڭ كوزى. وسى زاماننىڭ ادامىسىڭ،-ۆيسكيدى شايقاپ ءىشىپ، سىربازدى تامسانا جەپ وتىرعان اناۋ بۇعان قاراعانىم،- اعايدىڭ كوڭىل كۇيى جوق پا، نە ويلاپ كەتتىڭىز؟

_ وبال-ساۋاپتى،- بۇل سۋىق سويلەدى.

_ ول نە ەدى؟

_ قازاقبايشىلىق قوي. ول بىزدە بار ءالى،- دەپ ءىنىسى سوزگە ارالاستى،- بۇ كىسىلەرگە ءبارى وبال.

_ جاندىنىڭ بارلىعىنىڭ وبال-ساۋابى بولادى،-دەدى بۇل دەمىن تەرەڭ الىپ.

_ كوكە-اۋ، قيانداعى شىعىس پەن قيىرداعى باتىسقا زاماناۋي جول ءتۇسىپ، ول ءدال الدىڭىزدان ءوتىپ جاتقاندا، انداعىڭىز نە ءسوز.

_ ءوتىپ جاتقان جولدىڭ، سونىڭ  اينالاسىنداعىنىڭ  بارلىعىنىڭ اماندىعى عوي، مەنىكى.

_ جىلاننىڭ ورداسى ما، سونداعىڭىز. ونىڭ بار-جوعى كىمگە كەرەك؟!

_ ءوستىپ بۇزىلادى عوي، پيعىل.

_ پيعىلدىڭ قانشا قاتىناسى بار بۇل جەردە.

_ بار اينالايىن، بار. وبال-ساۋاپ جوق جەردە ءبارى بۇزىلادى. دۇنيەڭ ءسويتىپ جاتقان جوق پا. ۇركىپ جاتىر ءبارى. شاشىلىپ جاتىر. بيىل عوي، وسى وڭىردە جەر ءۇش رەت سىلكىندى. بۇرىن-سوڭدى ونىڭ قاشان بولعانى اتامىزعا، اكەمىزگە، ەشقايسىمىزعا بەيمالىم. شورىلداقتىڭ اسپانعا اتقىلاپ جاتاتىن سۋى تارتىلىپ، تەرەڭگە كەتتى... وسىنىڭ بارلىعى تابيعاتقا قارسىلىقتان بولىپ جۇرمەسىن دە.
بۇلاردىڭ اڭگىمەسىنىڭ ءمانىن تۇسىنبەي، اعايىندىلارعا الما-كەزەك قاراپ قويىپ،الدە تۇرىك، الدە قىزىلباس ۆيسكيدەن ۇرتتاپ قويىپ،سىربازدى سوعىپ وتىردى.

_ سەن كەلگەن سايىن تەلەۆيزوردىڭ  انتەنناسىن  سۇرايسىڭ. ادەيى الىپ تاستاعام. كەرەگى جوق ونىڭ. قاراعىم كەلمەيدى ونىڭدى. كۇن سايىن نەبىر سۇمدىق كورسەتەتىنى. اتا-بابامىز ەستىمەگەن، بىلمەگەن،كورمەگەن. جانىڭ تۇرشىگەدى. نە بولىپ بارامىز. نە بولماي جاتىر. يمان قايدا؟! ءتاۋبا قايدا؟!

_ قويىڭىز اعا، قويىڭىز ەندى. قوناقتان ۇيات. ودان دا مىنادان ءبىر تارتىپ جىبەرىڭىز،-دەپ ءىنىسى ەلپىلدەدى.

بۇل انالاردى جايىنا قالدىرىپ، تۇرىپ كەتكەن. وكپەسى قارا قازانداي. كىمگە؟ بارىنە. وزىنە دە. وزەگىنە شوق ءتۇسىپ، وتتاي ىستىق وكسىكتەن ورتەنىپ بارادى.

ءتۇننىڭ ءبىر ۋاعىنا دەيىن قۇرىلىس سالۋشىلاردىڭ باسشىسىمەن ىشىمدىكتى ءبىراز سىلتەپ، قىزىپ العان ءىنىسىن ءۇيدىڭ، سونىڭ كەلىپ-كەتكەندە دەم الاتىن ارنايى بولمەسىنە سۇيەپ اپارىپ جاتقىزىپ، ءوزى ادەتتەگىدەي ساكىدەگى تاپشان ۇستىنە قيسايعان. ۇيقى قاشقان. ويىنا نە كەلىپ، نە كەتپەيدى. باياعىدا قۇساتاي جوق  بولىپ كەتكەننەن كەيىن، اراعا   ءبىراز جىل سالىپ، مۇنداعى جۇرت جاڭا ورتالىققا كوشتى عوي. جامان وي، ارام ىستەن اۋلاق جۇرەتىن اعايىننىڭ سول جاققا بارعاننان سوڭ، ايدىڭ امانىندا ادەپكىدەگى اق جولدان اينىپ  بارا  جاتقاندارىن  ەستىگەندە «ە، قۇدايلايتىن». سوندا ءتاۋبالارىن ۇمىتقانى ما. ەسىندە عوي، ولار وسىندا تۇرعاندا، ارا-كىدىك ايتىسىپ،جاڭجالداسقانداي بولسا، جىلان ورداسى جاقتان    ىسىلداعان داۋىس سۋماڭداپ قويا بەرىپ، سالعىلاسىپ تۇرعاندار سەلك ەتىپ، ساپ تيىلاتىن. ەندى كەلىپ... قۇلاعىنا ىسىل ما، سونداي ءبىر سۋىق دىبىس جەتكەندەي، باسىن كوتەرىپ الىپ، تۇرىپ    وتىردى. كوزى بۇگىن تۇتە-تۇتەسى شىققان الاڭقاي جاقتا. اي   جارىعىنان بايقايدى، ول تۇس قاپ-قارا. كەنەت سوعان قاراي جارىق ساۋلاعانداي بولدى. و،  ءتاڭىر، الگى جارىق جەرگە قونعاندا،اراسىنان ادامنىڭ سۇلباسى ەلەس بەردى. اناۋ كىم؟ قۇساتاي... سول عوي. ءيا، سول... كوك   ەسەگى... سوقىر شال ەر ۇستىندە. جان-جاعىنا ۇڭىلە مە...

مۇنىڭ باسى اينالىپ، كوزى بۇلدىرادى. دەنەسى قالشىلداعان. ءۇش ۇمتىلىپ ورنىنان ازەر تۇردى. الاڭقاي جاققا موينىن قايتا سوزىپ ەدى، جارىقتى توبەسىنە كوتەرىپ، قالقىپ بارا جاتقان جاڭاعى سۇلبانى كوردى...

_ ساسكەگە دەيىن جاتا ما بۇ جۇرت،-دەگەن ايەلىنىڭ داۋىسىنان ويانعان. تاڭ اعاراڭداعاندا كىرپىگى ازەر ايقاسىپ ەدى.
_ تورەجاندى وياتساڭشى،شاي دايىن،-دەدى ايەلى.

ەكىنشى قاباتقا  كوتەرىلىپ، ءىنىسىنىڭ ەسىگىن اشقان. سو   مەزەت توققا تۇسكەن ادامداي، ءتىل-اۋىزدان ايرىلىپ،تۇرعان ورنىندا تۇنشىعىپ، قۇلاپ بارا جاتتى. ءىنىسىنىڭ موينىنا سالا   قۇلاش قارا باس اق جىلان وراتىلىپ قالىپتى.

دايىنداعان – قاجىبەك ايدارحان


       
رەداكتورى: پارزانا عادىلبەك قىزى
 
تورابىمىزدان ماقالا كوشىرەتىن بولساڭىز ، توراپ اتىن بەرىپ قويۋدى ۇمىتپاڭىز، بولماسا زاڭدىق جاۋاپكەرلىگىن قۋزاستىرامىز.
مسالى: «تارباعاتاي اقپارات تورابىنان» الىندى.

 
powered by IlgharCMS 3.2 www.ilghar.cn